دریای غزل

اينجا براي از تو نوشتن هوا كم است

دنيا براي از تو نوشتن مرا كم است

اكسير من! نه اين كه مرا شعر تازه نيست

من از تو مي نويسم و اين كيميا كم است

سرشارم از خيال ولي اين كفاف نيست

در شعر من حقيقت يك ماجرا كم است

تا اين غزل شبيه غزلهاي من شود

چيزي شبيه عطر حضور شما كم است

گاهي تو را كنار خود احساس مي كنم

اما چقدر دل خوشي خوابها كم است

خون هر آن غزل كه نگفتم به پاي توست

آيا هنوز آمدنت  را بها  كم است؟